Η στένωση της πυελοουρητηρικής συμβολής είναι μια απόφραξη στο σημείο όπου η νεφρική πύελος ενώνεται με τον ουρητήρα, δυσκολεύοντας τη ροή των ούρων και προκαλώντας υδρονέφρωση. Μπορεί να εκδηλωθεί με πόνο στη μέση, επεισοδιακές κρίσεις μετά από αυξημένη πρόσληψη υγρών ή συχνές ουρολοιμώξεις. Η διάγνωση γίνεται με απεικονιστικό έλεγχο, ενώ η θεραπεία —όταν απαιτείται— αποκαθιστά αποτελεσματικά τη φυσιολογική αποχέτευση του νεφρού.

Οι όγκοι του νεφρού αποτελούν νεοπλασματικές αλλοιώσεις που συχνά ανακαλύπτονται τυχαία σε απεικονιστικό έλεγχο, καθώς στα αρχικά στάδια δεν προκαλούν συμπτώματα. Όταν εκδηλωθούν, μπορεί να εμφανιστεί αιματουρία, πόνος στη μέση ή ψηλαφητή μάζα. Η έγκαιρη διάγνωση μέσω υπερήχου και αξονικής τομογραφίας είναι καθοριστική, καθώς οι σύγχρονες χειρουργικές και ελάχιστα επεμβατικές θεραπείες προσφέρουν υψηλά ποσοστά ίασης, διατηρώντας συχνά τη λειτουργία του νεφρού.

Οι κύστεις νεφρών είναι συνήθως καλοήθεις, γεμάτες με υγρό κοιλότητες που εμφανίζονται συχνά με την ηλικία και συνήθως δεν προκαλούν συμπτώματα. Ανακαλύπτονται συχνά τυχαία σε υπερηχογράφημα και, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν απαιτούν θεραπεία. Όταν μεγαλώσουν πολύ ή προκαλέσουν πόνο, αιματουρία ή πίεση σε γειτονικές δομές, αξιολογούνται από ουρολόγο για πιθανή παρέμβαση. Συνήθως η παρακολούθηση είναι αρκετή, με εξαιρετική πρόγνωση.

Τα στενώματα του ουρητήρα προκαλούν παρεμπόδιση της φυσιολογικής ροής των ούρων, οδηγώντας σε πόνο, λοιμώξεις ή υδρονέφρωση. Η ενδοουρολογική αντιμετώπιση αποτελεί ελάχιστα επεμβατική μέθοδο, που επιτρέπει τη θεραπεία του προβλήματος χωρίς εξωτερικές τομές. Με τεχνικές όπως ενδοσκοπική διάνοιξη με laser, διαστολή ή τοποθέτηση stent, η βλάβη αντιμετωπίζεται με ακρίβεια και ασφάλεια. Η ανάρρωση είναι ταχεία, ο πόνος ελάχιστος και τα ποσοστά επιτυχίας ιδιαίτερα υψηλά, διασφαλίζοντας τη διατήρηση της νεφρικής λειτουργίας και αποφεύγοντας πιο εκτεταμένες επεμβάσεις.

Οι ουροθηλιακοί όγκοι του ουρητήρα αποτελούν σχετικά σπάνιες αλλά κλινικά σημαντικές νεοπλασίες του ανώτερου ουροποιητικού, που συχνά εκδηλώνονται με αιματουρία, πόνο στη νεφρική χώρα ή υποτροπιάζουσες λοιμώξεις. Προέρχονται από το ουροθήλιο που καλύπτει εσωτερικά τον ουρητήρα και μπορεί να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε σημείο της διαδρομής του. Η έγκαιρη διάγνωση είναι καθοριστική, καθώς η νόσος μπορεί να εξελιχθεί και να επηρεάσει τη λειτουργία του νεφρού. Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει ενδοουρολογικές, λαπαροσκοπικές ή ρομποτικές τεχνικές, ανάλογα με το μέγεθος, τη θέση και τη βιολογική συμπεριφορά του όγκου, με στόχο την πλήρη αφαίρεση και τη διατήρηση της νεφρικής λειτουργίας όπου είναι εφικτό.